Tag Archives: dikt

Peer Gynt – mykje måking av kumøkk

stangenesNå er det full fart og fullt hus ved Gålåvatnet. Men korleis tok det heile til 10. august 1989? Da lukta kyrne nyslått høy frå hesjene på Hægstadtunet, brydde seg lite om provisorisk inngjerding og la etter seg kuskit over heile området. Det vart mykje måking av kumøkk den første tida. Til den første forestillinga hadde arrangørane skaffa eit parti lecablokker til sitteplassar. Etter bruken vart blokkene pent oppstapla, dagen etter var ein pall stolen. RAGNAR ØVRELID fortel morosamt om starten. Les meir

Kommenter innlegget

Filed under Biografiar, Kunst og handverk, Litteratur, Menn

Inn i teaterhistorien

Fredag er det åpningsforestilling på Gålå. Peer Gynt for andre år i Erik Ulfsbys versjon med Mads Ousdal i hovedrollen. Vi kan være ganske sikre på at de har forandret noe og funnet nye løsninger i år. Det er all grunn til å glede seg. Dette er omtalen etter premieren i fjor:

CARL HENRIK GRØNDAHL: Du må få med deg den nye Peer Gynt på Gålå. Scenen med Åses død kommer til å gå inn i teaterhistorien. Så uventet, så annerledes og mangetydig. Les meir

Éin kommentar

Filed under Kunst og handverk

Gubbeskirenn 1903

Nr. 52Noe å lære her – om å innby til skirenn på versefot og rim:

Søndag, den 22. februar, som vi nu får,
vil, for gubber på 35 til 80 år,
fra distriktene Våge, Ringebu og Fron
et skirenn bli avholdt ved Vinstra stasjon.
Deltakerne vil bli inndelt i tvede klasser
og rennet lagt som best det passer
fra Byhre og over Bragebergsheien,
om Toksen og nedover hovedveien.
Staver kan brukes – det være tykke og lange,
og siden kommer premiene, både gilde og mange.
Kontingent fra 25 til 50 øre,
enten vi får godt eller «kranglet føre».
Rust eder gubber! Med rauluer og ski
og meld eder som deltagere hos Solberg eller Lie.
Ja, møt så tallrikt! Dra modig hen
og vis, at Gudbrandsdalen ennu har menn!
OBS! Efter skirennet fest, hvortil enhver innbydes
dog mot at særskilt kontingent innskydes!

P.t. Fronheim 5te februar 1903
Bestyrelsen

P.S. Frivillige gaver til premier eller innkjøp av sådanne mottages av E.O. Solberg eller fotograf H. Lie.

Skrevet av Erland Olsen Solberg, f. 1865, fra Øvre Solbjør. Her er deltakerne i rennet: Les meir

Kommenter innlegget

Filed under Idrett, Kunst og handverk, Litteratur

Diktarane på folkehøgskulen

Professor Francis Bull og styrar Are Stauri

RASMUS STAURI: Der folk møtest, blir det også historier. Folkehøgskulen på Kvam og på Hundorp var i drift i åra 1902-1987. Frå starten i Kvam i 1902 fram til 1970-talet var brevet den vanlege kommunikasjonsforma mellom styrarfolka og verda utanom.

 Her er nu influensa på gården. Går jeg fri av den og befinner mig vel, så kommer jeg lørdag 16de. Det er kanske muligt , at jeg taler samme kvæll. Så taler jeg atter søndag. Bjørnstjerne.

Det skriv Bjørnson til folkehøgskulen på Kvam. Les meir

Kommenter innlegget

Filed under Biografiar, Kunst og handverk, Litteratur, Menn, Språk

Denne dagen vart det for få sko

letrud4OSKAR LETRUD: Eg kan ikke hugse at vi svalt, men det var klart enklare kosthald enn det er nå. Det var brukt ein del vassgraut, (byggmjøl, salt og vatn) med mjølk til. Om det var ei tid på vinteren vi ikkje hadde mjølk, kunne det i staden vera brukt heimelaga øl eller surdupp, laga av surost og vatn. Les meir

Kommenter innlegget

Filed under Biografiar, Jordbruk, Menn

Torger Iverstugun – ein samansett kar

 

OLE CHR. RISDAL: Etter  andre verdskrigen var trekkspelet eit dominerande instrument i dansemusikken i bygdene våre, og fela vart kanskje ikkje halden så høgt. Ein gong Torger Iverstugun gjekk gjennom Vinstra sentrum med fela under armen, var det  nokre ungdomar som gjorde narr fordi han hadde fele. Da var Torger ikkje sein om å stoppe kjeften på slynglane: «Døkk e så domme døkk at ha domhæta vore «n sjukdom, som ha ti live tå folk, så ha døkk voré daue for leinjé sea». Spelemannen og komponisten Torger Iverstugun sette spor i den gudbrandsdalske folkemusikken. I 2008 vart det avduka ein bauta av han i Skåbu. På videoen ser du avdukinga.  Her kan du høyre han sjølv spele.  Denne artikkelen med mange gode historier fortel litt om kven han var og stod for.

Les meir

Éin kommentar

Filed under Biografiar, Kunst og handverk, Menn, Musikk

Hansen på Fefor – kva var det for ein kar?

hansen2

Gamle Hansen i 1953. Litt av ei historie og litt av eit liv.

HANS PETTER KLEIVEN:  Han åt både kråke og skjor, til og med hoggorm. Han fiska, jakta, fanga vilt og levde eit spartansk liv. Ein fenomenal person, godt likt av alle, gavmild, galant og glad i damer. Og så har han sett sjøormen i Feforvatnet! Vart det sagt om han. Dei fleste eldre frå Midtdalen kjenner til Hansen og har noko å fortelja om han, sjølv om nesten ingen veit kva fornamnet hans var, og få har vel nokon gong møtt han. Det er difor på høg tid at vi lyfter litt på det mystiske sløret som ligg over Hansen og livshistoria hans. Hans Severin Hansen, forfattaren Johan Bojer og multikunstnaren Pål Kluften hekk i mange år saman som erteris. Med jamne mellomrom tok dei inn på Fefor Høifjellshotel for ei veke om gongen og levde livet. Ingen av dei var spesielt interesserte i damer, og desse opphalda var datidas «gutta på tur». Pål Kluften var alltid innom anretningen og «spela for jentom», og karane dominerte miljøet på hotellet når dei budde der, seier dei som hugsar det. Les meir

5 kommentarar

Filed under Biografiar, Jakt og fiske, Menn, Verksemder

Og mannen skratta te kjeften sprakk

Ho vil drepa meg! Foto: Statsskog

Ein mann kjem ut for ei skræmande diger kråke. Han skyt kråka og nyttar skrotten til fulle. Kråkevisa, også kalla Mannen og kråka, Bonden og kråka eller Den store kråka er ei folkevise av typen medelalderballade. Visa er også kjend i Danmark, Sverige og på Færøyene. I Norge er ho ei av de mest utbreidde folkevisene. Norsk visearkiv har registrert nesten hundre tekstvariantar og over 75 melodiar. Landstad har trykt to ganske korte variantar i Norske Folkeviser frå 1853. Den eldste kjende varianten finst i eit dansk skillingstrykk frå 1600-tallet.  (frå Wikipedia)  Ivar Kleiven har skrive ned Kråkevisa slik ho er kjend frå Fron:

Les meir

Kommenter innlegget

Filed under Kunst og handverk, Litteratur, Musikk

Odd Kjorstad – ein sterk personlegdom

Odd Kjorstad på Sørheim mars 2013

Odd Kjorstad på Sørheim mars 2013

RASMUS STAURI: Odd Kjorstad frå Harpefoss døydde på Sørheim omsorgsenter i Sør-Fron 3. juli. Han vart vel 95 år og fekk eit langt og innhaldsrikt liv. Han arbeidde som lærar i fleire skuleslag, og den lengste arbeidstida fekk han som lærar ved Ringebu folkehøgskule, eit skuleslag som passa han godt. Men det var ikkje i pedagogikken hovudinteressa han låg. Odd Kjorstad var både kjent og velkjent i Gudbrandsdalen, og ikkje minst hadde han god kunnskap om jakt og fiske og dølens levevis gjennom tidene. Odd var ein fyrsteklasses skyttar, jeger og fiskar. Han var kunnskapsrik og ein intelligent mann – ikkje så lite av ein kunstnarnatur. Odd var musikalsk og var med i fleire sangkor, og ikkje minst folkemusikken dyrka han i Ringebu spelemannslag i vel 30 år og seinare i Harpefoss spel- og dansarlag. Han var ein habil spelmann og ein god dansar. Men framfor alt ein likandes kar, som blir både sakna og hugsa. Les meir

Kommenter innlegget

Filed under Biografiar, Menn

Folk har vorte dømd for utukt i Vågå før òg

Ragnvald Skrede

I 1936 vart Ragnvald Skrede dømd til tre års fengsel for utukt mot tre mindreårige jenter i Vågå. Han var lærar. Biografane til Skrede, Otto Hageberg og Egil Ulateig, meiner at dette var justismord. I boka Korsfestelsen. Historien om Ragnvald Skrede og Vågå (2003) fortel Egil Ulateig ein krønike om ein tragisk familie. Ragnvald Skrede vart seinare ein av våre fremste lyrikarar og kritikarar. Egil Ulateig har dramatisert rettssaka mot han. Denne dramatiseringa ligg nå her på heimesida. Det er sterk kost.

Kommenter innlegget

Filed under Biografiar, Litteratur, Menn