Monthly Archives: mars 2020

Verda går vidare

Og Fron historielag har send ei lita helsing i posten

betal

Send gjerne ei helsing attende 🙂 Frå nettbanken din. Fron historielag er ein idealistisk organisasjon. Vil du bidra til at ho lever vidare?  Historielaget gjer ein viktig frivillig innsats for lokalsamfunnet, storsamfunnet og ufødde generasjonar. Med å ta vare på det som har vore: bygningar og reiskap som tidlegare generasjonar nytta, spor dei sette i naturen, lagnader dei levde, draumar dei drøymde, tankar dei tenkte og ikkje minst: dei minna som berre finst i hovudet på folk, og som må ned i skrift eller på videoopptak. Slik medverkar historielaget til at nye generasjonar kan vere i naudsynt og skapande dialog med fortida. Bli med på dugnaden. Støtt arbeidet. Og har du ikkje fått denne helsinga i posten, kan du bli medlem likefullt: Kr 200.- til konto 2095 32 92735 Fron historielag 2640 Vinstra. Oppgje epostadresse.

Med helsinga fekk du òg invitasjon til årsmøte torsdag 26. mars. Det går nok ikkje i denne smittetida. Årsmøtet er utsett til det igjen er mogeleg å vere saman i godt lag. Om ikkje så alt for lengje. Fram til da treff du laget her på denne heimesida.

Kommenter innlegget

Filed under Informasjon

Indbyggerne i Fron stemoderlig behandlet

Men nu kommer broen over Laagen ved Hundorp

Skjermbilde 2020-03-17 kl. 17.44.35UKJENT AVIS 1922: I et par menneskealdre har man nu i Søndre Fron arbeidet paa at faa bro over Laagen, men det har altid trukket ut. Like til nu har alt samkvem mellem Hundorp jernbanestation og en stor del av Søndre Fron maattet foregaa med baat eller færge, saa trafikmidlene over elven kan ikke sies at ha undergaat nogen forbedring siden Olav Trygvesøns tid. Langt er det over, og farlig kan det være i styggeveir og flom. Intet under, at indbyggerne i Fron har følt sig stedmoderlig behandlet, og selv har de ikke maktet at bygge den store bro. Glæden over, at arbeidet er paabegyndt med den store, nye bro, er derfor stor i bygden. Les meir

Kommenter innlegget

Filed under Kommunikasjon

Fela var alltid nystemd

Nokre ord og tonar om og av og med Hjalmar Fjellhammer

hjalmar-dreg-opp-med-tobakkspakka

Hjalmar Fjellhammer, ein morosam og snill kar og utømeleg som slåttekjelde. Foto: Rasmus Stauri

Det er over ti år sidan spelmannen Hjalmar Fjellhammer gjekk bort. Og det har dukka opp eit radiointervju Rasmus Stauri gjorde med han i 1971, vel verd å høyre. Hjalmar var yngre bror av den meir kjende spelmannen Redvald Fjellhammer. I eit minneord skreiv Stauri at

det var noko særskilt med desse Fjelhammer-karane som heldt hus ved bergepallane øvst i Øverbygda, der dei budde i nær kontakt med seg sjølve, naboane og naturen, og med ei ørns utsikt over den breie Sør-Fron bygda. Fela var den beste venen, og fram til det siste tok Hjalmar i fela kvar dag. Kom ein på besøk, var fela alltid nystemt og vart fort spelt på.

Les meir

2 kommentarar

Filed under Biografiar, Menn, Musikk

Tater-Lars var ei merr i makt

Men i henda hass Amund Liltjem vart han for lett

fant

Theodor Kittelsen: Fantefølge. Nasjonalmuseet.

IVAR KLEIVEN: Amund Liltjem frå Kvam var ein overlag godkar, velvaksen, før og hardsett som ikkje gav seg for noko. Det fall ei tingreise på han eingong, så han laut reise til Rolstad på Fron, der tingsete var den tida. På eit kvilestelle han var inne på frammed vegen for å kvile hestane, var Tater-Lars komen i huset med det store følgjet sitt og var på veg nordover dalen. Da Lars fekk høyre at Amund var på tingferd til Rolstad, tok han til å tenkje sitt. Kjenner eg deg rett, Amund Liltjem, kjem du ikkje frå Fron att i dag, og det blir mannslaust på Liltjem til natta. I natt skal det bli kost og husvere på Liltjem.

Les meir

Kommenter innlegget

Filed under Biografiar, Menn

Presten som ville skyte fruktsommelige koner

Ivar Kleiven fortel om gal´npresten i Kviknekyrkja

«I dag skal de få, Kvikneværingene!»

IVAR KLEIVEN: Peder Markvard Otzen, 1813-1815, kom til Fron frå Hallingdal og vart her i bygda kalla for «Galn´presten». Nettopp hugugalin eller nokon galning elles var han nok ikkje, men han var friare i omgangslaget sitt og la ikkje for dagen prestvørdnaden som folket var vante med. Og så tykte han det var moro å skape seg vørslaus. Han var utgjord på veiding og strenda omkring med børsa i Lomoen seint og tidleg. Ein gong råka han ei kjerring der i skogen, straks han var komen i byda. Ho kjende ikkje presten og spurde kva han var for kar. Les meir

Kommenter innlegget

Filed under Biografiar, Folketru, Jakt og fiske, Menn

For å koma på sjukehuset måtte enden vera nær

Helge Stormorken fortel om oppvekst i Kvam på 1930-talet

sykekorg

Når sjukekorga venta, var det som regel teikn på siste reis

HELGE STORMORKEN: Det var tæring som herja. Og for tuberkulosen var det enda ikkje råd å få. Det var vanleg å spytte både inne og ute, og verst var klysene frå karar som togg skrå. At det stod Spytt ikkje på gulvet på tog, i butikkar, hotell og offentlege kontor slo sakte inn. Ein skøyer gjorde ein god vri på ein: Spytt i nevan, itte på golvet. Hygiene på alle plan var det heller lite av og ikkje mogleg. Innlagt vatn, pyjamas og tannbørste var ukjent. Og om vinteren var skinnfellen varmekjelda, når han ikkje var ute på snøen i frost for å knekkje udyra. Likhalmen vart brend. Det var madrassen på den tida, bygghalm heime og ofte storr på setrene.  Bålet var au melding til bygda om at eit liv var slutt. Les meir

Kommenter innlegget

Filed under Biografiar

Toogenhalv mil med hoppski på nakken

En historie fra lenge før foreldre kjørte unger til skirenn

skimann

Jakob Brenden er det ikke, men det var vel slik de så ut, de spreke karene på 1930-tallet? Dette er John Sandbakken, f 1901 på Vinstra. Foto fra Vegar Skar.

JAKOB BRENDEN: Først på 1930-tallet var hovedkretsens konkurranse i langrenn og hopp lagt til området ved Fefor Høyfjellshotell. Lesjingene var best i Gudbrandsdalen, men også Skåbu hadde utøvere som hevdet seg bra på kretsplan og sendte fire mann, Adolf Solberg og jeg var juniorer. Kombinert med langrenn lørdag og hopp søndag. Det var mørkt om morgenen da vi gikk på ski fra Skåbu med hoppskiene på nakken for å delta i langrennet samme dag. Vi kom fram knapt en time for rennet skulle starte, var dyktig slitne etter toogenhalv mil i ubrøytet løype, og det ble ikke mye tid til å smøre ski. Les meir

Éin kommentar

Filed under Biografiar, Idrett, Menn, Uncategorized