Kva kjem Sorpero-namnet av?

img004 bad3

Dagningen 11.4.1995. Tekst og foto: Håkon Sveen. Klipp frå Per Ottesen/Vegar Skar

-Eg veit at Kvammen skreiv i skulesoga at det skulle koma av ei ro der sorpet vart samla. Seier Lodvar Larsen. Han fortel at ei slik ro oftast var bak hoggestabben. Der vart flis og smårask sopt saman. 

Lokalhistorikaren Eivind Budsberg hadde andre forklaringar. Han meinte at sand og sorp bles frå elva og la seg til ved Eidesand og oppover mot Knutsmorka, eller at det i bakevja ved Eidesand heile tida vart samla ting som rek langs elva, dermed vart det ei «sorpero».

-Men det er vanskeleg å seie kva som er rett, meiner Larsen. Da er han sikrare på namnet til Tormod Skilag.

-Det var nok Pål Kluften som kom med det, seier Lodvar Larsen. – Da laget vart stifta i 1905 var serleg ungdomane opptekne av det nasjonale, og Pål gjekk nok attende til forteljingane i Snorre for å finne namn. Det var nok Tormod Kolbrunarskald han tenkte på, seier Larsen.

Kjenner grenda

Lodvar Larsen er ein av dei som kjenner historia i grenda best. I Sorperoa er han fødd, og her har han budd heile tida.

-I starten var det naugre store gardar her, fortel Larsen. Lo, Kongsligardane, Tårud og Sundet (prestegarden). Omkring desse voks husmannsbruka opp. Småbruk med namn som Salmakerstuggu, Tamburstuggu, Snikkarstugga og Svarvarheimen. Alt etter som kva handverk mannen på bruket dreiv med.

I dag er ikkje desse namna så mykje brukt lenger. Plassane er oppdelte og bolighus og vegar med nye namn finn ein over heile området.

Grenda sin store son

Gamle namn, plassar og personar går fort i gløymeboka, mein ein mann kjem til å leva vidare i historia, meiner Lodvar Larsen. Han siktar til Pål Kluften.

.Han har betydd mykje for Sorperoa, seier Lodvar.

Guten, som var fødd i Ruste, men voks opp i Liabakkstuggu i Sorperoa, sette spor etter seg både innan skrift og musikk.

-Pål spelte fele og komponerte, han skreiv dikt, sangar og forteljingar. Best kjend er vel sangen om «Hans og hånnan», som er mest for «nasjonalsang» å rekne i midtdalen.

Lodvar legg ikkje skjul på at han tykkjer Pål har vore litt «underkjend», særleg for musikken sin. Han set stor pris på den store sambygdingen sin, og har ingen vanskar med å plukke dikt og vers fram frå minnet.

Kommenter innlegget

Filed under Biografiar, Menn, Språk

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s